De egel

Algemeen

egel
De egel is een zoogdier uit de familie van de  Erinaceidae en  is een bekende verschijning in tuinen in West-Europa. 2009 was het ‘Jaar van de Egel’.

De egel is vooral te herkennen aano de stekels op de rug en de bovenzijde van de kop. Waar stekels ontbreken, is de huid bedekt met vrij stugge haren die op de buikzijde geelwit tot bruin zijn. Als er gevaar dreigt kan hij zich oprollen tot een bal en de stekels overeind kan zetten.

Geschiedenis

Vroeger werd de er op de egel gevangen om op te worden gegeten, vooral door arme mensen. Ze werden op het spit gebraden of in klei verpakt en in het vuur gegaard.

De oude Romeinen gebruikten de stekels om wollen stoffen op te ruwen. Ook in de geneeskunde speelde de Egel een rol. Zijn as werd gebruikt en zijn organen werden gedroogd. Deze werden vermengd met honing en azijn, hars of spek, daar werden medicijnen van gemaakt.

In het oude Egypte speelde de Egel ook een rol, daar zou de egel een kwaad afwerende macht hebben en daarom nuttig kunnen zijn in het hiernamaals. In het graf van Banentioe in de Bahriya-oase (in de westelijke woestijn) is een schildering te zien van een godin met een egel op haar hoofd, genaamd Abaset.

Op reliëfs in het Oude Rijk is de voorsteven van sommige schepen gedecoreerd een egelskop, met de blik naar achteren gericht, dus naar het schip. Egels worden ook afgebeeld in jachttaferelen in de woestijn of gedragen in kooitjes als offergaven.
Beeldjes, amuletten of vaasjes in de vorm van een egel werden als grafgift meegegeven met de dode, mogelijk staan ze symbool voor wedergeboorte en magische bescherming.

 

De egel als sprookjesfiguur

In boeken wordt de egel meestal als een vriendelijk en slim die beschreven. Bekend is de fabel van de egel en een haas. In het verhaal: Het geheim van de gravin ontmoet een klein Dasje genaamd Lohengrin en het egeltje Pluisje elkaar. Dat gaat als volgt:

Na een flinke wandeling ziet Lohenrin in de verte een paleis, daar gaat hij naartoe. Als hij in de tuin kijkt ziet hij een voor hem onbekend diertje. Het is klein en heeft stekeltjes. Het is een Egel. Hij zit naar de weg te staren. Lohengrin is blij dat hij iemand ziet en begint een tunnel te graven. Het egeltje kijkt naar de plek waar het geluid vandaan komt. Van schrik zet hij zijn stekeltjes op. Verrast ziet het dasje hoe het kleine diertje verandert.  Ze stellen zich aan elkaar voor en gaan samen spelen. Het begin van een bijzondere vriendschap.

Als je wilt weten hoe het verder gaat kun je er alles over lezen in het boek.