De Aton

De Aton

De Aton of de zonneschijf zoals deze destijds was afgebeeld in het oude Egypte werd aanbeden als een god.

Aton (y t n, uitgesproken als iten of aten) betekende oorspronkelijk gewoon ‘zon’ of ‘zonneschijf’. Het woord zelf doelde waarschijnlijk meer op het stralende licht van de zon dan op de fysieke schijf.

De cultus van de Aton werd gesteund door de vader van Achnaton en bleef als religie alleen voorbehouden aan de leden van de koninklijke familie en hun kring van ambtenaren. In de 18de dynastie tijdens de heerschappij van Achnaton was de Aton zelfs de enige godheid. Als koning had hij zijn naam veranderd om duidelijk te maken dat hij ‘aangenaam was aan Aton (Achnaton).’

De grote Aton-hymne beschreef een nieuwe staatstheologie. De koning en de god regeerde in een co regentschap, dat bleek uit het feit dat er een koninklijke titulatuur werd verleend aan de Aton.

In de Amarna-kunst verscheen hij in een abstracte vorm als een schijf die een uraeus draagt en stralen uitzend die elk eindigden in een hand. Een aantal van die handen waren leeg, anderen gaven de anch, het levensteken, aan Achnaton en Nefertiti. Zie foto hieronder.